محمود بخشی و آثارش در مجموعه زییین
اردیبهشت ۲۳, ۱۳۹۹
صندلی برتویا زییین
صندلی برتویا رویای نشستن روی هوا
خرداد ۱۱, ۱۳۹۹
ابوالفضل شاهی

ابوالفضل شاهی و هنرهایش در زییین

ابوالفضل شاهی هنرمندی ایرانی‌ست که توانسته سنت های ایران را در آثار امروزی و شاید مدرن خود جای دهد.

او یکی از هنرمندانی است که باخلق  آثارهایش می تواند به زنده نگه داشتن هنر سنتی ایرانی مدد رسانده و با توجه به مدرن بودن طرح هایش، مورد علاقه بسیاری از افراد باشد.

احیای سنت را می توان در آثار گرافیکی، مجسمه سازی، نقاشی، چیدمان  دکوراسیون و عکاسی های ابوالفضل شاهی دید و به وضوح این سنت های مدنظر او را حس کرد.

احیای سنت ها در عین مدرن و امروزی بودن، هدفی است که مجموعه زییین نیز مانند هنرمندانی همچون ابوالفضل شاهی در پی آن هستند و شما می توانید برخی از آثار این هنرمند را در مجموعه زییین ببینید.

در مجموعه زییین، آینه هایی با طراحی و ساخت این هنرمند می بینید که با یک جمله یا یک شعر، شما را برای فکر به مفاهیمی عمیق تشویق کرده است.

مشاهده آینه های ابوالفضل شاهی در مجموعه هنری زییین

او درباره آینه هایی که طراحی و با یک نوشته به آن ها نقش هنر و سنت داده است، می گوید: «متن‌ هایی را بر روی آینه‌ ها کار کردم که تماماً در ادبیات خودمان وجود داشت و متن ‌هایی را هم خودم نوشتم. احساس می‌کنم که باید از تمام پتانسیل متریالی که به سراغش می‌روم، استفاده و بعد آن را رها کنم.

در ادبیات و مخصوصاً ادبیات عرفانی ما پتانسیل خیلی زیادی برای هنر وجود دارد اما کمتر کسی به آن‌ توجه می‌کند. بسیاری از کسانی که در حوزه علوم انسانی فعالیت می‌کنند، اذعان دارند که ادبیات عرفانی یکی از غنی ‌ترین ادبیات جهان است چون خیلی گسترده است.

چنین چیزی می‌تواند دست‌ مایه‌ای برای هنر باشد ولی مثل خیلی از حوزه‌ها هنوز به آن پرداخته نشده است. انگار هنرمندان مدرن ما به این ادبیات تعلق ندارند. البته در یک دوره‌ جنبش سقاخانه به راه افتاد و کمی به ظاهر هنرهای سنتی توجه شد ولی هنوز به معنا و باطن هنرهای سنتی توجه نشده است.

ایده اولیه مجموعه کارهای آینه من هم کم و بیش از این‌جا شکل گرفت. من از یک عارف کاشانی به نام “بابا افضل” تأثیر گرفته‌ام. در تاریخ عرفان هیچ‌کس مثل بابا افضل این‌قدر راجع به خودشناسی حرف نزده است. بابا افضل فیلسوف و عارف خیلی جالبی بود و وﯾﻠﯿﺎم ﭼﯿﺘﯿﮏ فیلسوف آمریکایی یک کتاب جامع، راجع به این آدم نوشته است.

جالب است که افراد کمی در ایران بابا افضل را می‌شناسند، در حالی‌که عرفان‌شناس‌های غربی راجع به او اطلاعات زیادی دارند. همان‌طور که گفتم بابا افضل در تمام آثارش راجع به خودشناسی حرف می‌زند و می‌گوید خودشناسی تنها دانشی است که وجود دارد و سایر دانش‌ها به درد ما نمی‌خورند. از طرفی من خودم هم راجع به آینه‌ها بسیار کار کرده بودم تا بفهمم آدم وقتی روبروی آینه قرار می‌گیرد چه اتفاقی برایش می‌افتد.

بیشتر متن‌هایی که روی آینه‌ها کار شده، نظراتی راجع به آدمی است که روبروی آیینه ایستاده است. انگار یک متن نوشته شده که وقتی روبروی آیینه می‌ایستید، به چه چیزی فکر می‌کنید. این نوشته‌ها هم نوع طنزش وجود دارد و هم نوع جدی و عرفانی‌اش. خیلی دلم می‌خواست که روی آینه‌ها اصلاً متنی وجود نداشته باشد تا آدم‌ها فقط با خودشان مواجه شوند، اما آن‌وقت هیچ‌کس به نمایشگاه نمی‌آمد».