آثار هنری
اردیبهشت ۹, ۱۳۹۳
علی نصیر

غوغای انسان در میان شورش رنگ ها

علی نصیر به سال 1330 در تهران به دنیا آمد و روال عادی تحصیل را در همین شهر طی کرد. به گفته خودش در بیست و سه سالگی به هنر علاقه پیدا کرد و در اوایل دهه ی پنجاه خورشیدی راهی آلمان شد. از میان معماری و سینما در نهایت نقاشی را انتخاب کرد و در دانشگاه هنر برلین به تحصیل نقاشی پرداخت. هرچند که او در ایران نیز نقاشی می کشید و با تکنیک آشنا بود اما نقاشی را به معنای واقعی در آلمان آموخت. مدتی هم مقیم بزانسون در فرانسه بود چرا که توانست بورس تبادل دانشجو بین فرانسه و آلمان را دریافت کند. در سال 1364 برنده بورس دوسالانه “حمایت از هنرمندان و دانشمندان جوان” شد و بین سال های 1370 تا 1384 در مقاطع مختلف در همان دانشگاهی که تحصیل کرده بود، تدریس کرد. نصیر مدت زمان کوتاهی در دانشگاه آزاد و تهران نیز به تدریس هنر پرداخت.

مناسبات انسانی برای علی نصیر از اهمیت بسزایی برخوردار است. در مواقعی هم به طبیعت و طبیعت بی جان می پردازد. هر چند که او در دهه ی 70 و 80 میلادی در آلمان به سر می برد و در آن سال ها اکسپرسیونیست های آلمانی یکه تاز عرصه هنرهای آلمان بودند اما نصیر همچنان یک نقاش فیگوراتیو باقی ماند هرچند از آنها تاثیر گرفته است. خودش در مصاحبه ای می گوید “هنری ماتیس” هنرمند نقاشی بود که خیلی تحت تاثیرش قرار گرفت و مانند تخت پرشی بود که او را به عالم نقاشی پرتاب کرد.

“خب در اوایل  تصاویر خیلی ساده و بی‌جان را می‌کشیدم، بعدها در جوامع مافوق صنعتی که روابط و مناسبات شکل دیگری داشت نگاه به اشیاء من تغییر کرد. شاید یک نگاه دیگری شد یعنی فقط صرف اینکه من فقط یک شی را بکشم گذشت و یک نگاه درونی‌تر شد و این موجب تغییر رفتار من با محیط و فیگورها شد و بعد از یک مدت خشونت موضوع کارم بود و بعد از آن هویت. البته نه هویت به مفهوم  فعلی بلکه هویت فلسفی‌تر که مثلا ماکجاییم و چه می‌خواهیم. بعد از آن هم رابطه انسان به طور کلی با محیط اطرافش، حالا این فضا می‌تواند فضای طبیعی باشد یا فضای داخلی و اجتماع و مناسبات فرد با اطرافش و این دسته‌بندی کلی کارهای من است.” دغدغه اصلی نصیر نشان دادن هویت انسان جهانی ست و خودش را محدود به فرهنگ و آداب و رسوم جغرافیایی نمی کند.